Kolega z pewnej grupy facebookowej podrzucił problem – jak jest żeńska forma słowa «darczyńca». Jako #kapitanfeminatywa musiałem odpowiedzieć. Dowiedziałem się, że: 📖 «Darczyńcy» nie odnotowuje słownik Lindego (1807-1814). 📖 Słownik Karłowicza (t. I z 1900) odnotowuje darczyńcę jako oboczność słowa «darodawca». Formą żeńską jest «darodawczyni». 📖 «Darczyńcę» jako hasło podstawowe podaje Doroszewski (1958) wskazując na źródło kodeks zobowiązań z 1933 r. (I zaiste w art. 354 jest «darczyńca»). 🧑‍⚖️ Wcześniej obowiązujący oficjalny przekład BGB używał «darującego». Kodeks Napoleona posługuje się także «daruiącym». Też tak ABGB i Kodeks cywilny Królestwa Polskiego. Wychodzi na to, ze darczyńcę wymyślił Roman Longchamps de Bérier (który o feminatywach nie myślał)! Więc na pytanie jaka żeńska forma dla darczyńcy? Tradycyjna «darująca» albo «darodawczyni». Darczyńca w prawie i w języku polskim jako forma podstawowa ma około 100 lat (może wcześniej tak mówiono we Lwowie i stąd taką formę wziął de Bérier? © 2025 by <a href="https://przepla.blog">Przemysław Płaskowicki</a> is licensed under <a href="https://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/4.0/">CC BY-NC-ND 4.0</a><img src="https://mirrors.creativecommons.org/presskit/icons/cc.svg" style="max-width: 1em;max-height:1em;margin-left: .2em;"><img src="https://mirrors.creativecommons.org/presskit/icons/by.svg" style="max-width: 1em;max-height:1em;margin-left: .2em;"><img src="https://mirrors.creativecommons.org/presskit/icons/nc.svg" style="max-width: 1em;max-height:1em;margin-left: .2em;"><img src="https://mirrors.creativecommons.org/presskit/icons/nd.svg" style="max-width: 1em;max-height:1em;margin-left: .2em;">